Το προδιαγεγραμμένο έγινε οριστική κατάληξη. Η απουσία σοβαρού οργανωτικού κέντρου οδήγησε στο αναμενόμενο. Άλλωστε κανείς δεν προσπάθησε να το αποτρέψει. Τα ψιχία από μια βιβλική καταστροφή μιας εντελώς αποδιοργανωμένης περιοχής, όπως είναι σήμερα η Αμανή, διανέμονται στην οικονομία ενός ολόκληρου νησιού, που δεν υπέστη τις επιπτώσεις της τρομερής φωτιάς του περασμένου Αυγούστου.
Η μόνη ουσιαστικά τονωτική ένεση για τις λιγοστές πληγείσες επιχειρήσεις της περιοχής, το “chios pass” των 300 ευρώ, ελάχιστα θα επουλώσει τις περσινές οικονομικές πληγές τους, καθώς οριστικοποιήθηκε ότι οι χρήστες του έχουν δικαίωμα να το ξοδέψουν από τα Μεστά και τον Καρφά, ως την πόλη της Χίου και τα Καρδάμυλα.
Οι σοφοί του επιτελικού κράτους δεν μπορούσαν, λένε, να βρουν πρακτικό τρόπο η τονωτική αυτή ένεση να πιάσει τόπο εκεί που πραγματικά υπάρχει ανάγκη.
Κι οι πάντες γνωρίζουν ότι από τα 300 διαθέσιμα ευρώ ένα πολύ μικρό μέρος ή και καθόλου, σε κάποιες περιπτώσεις, θα καταλήξει στις πληγείσες επιχειρήσεις διαμονής και εστίασης της Αμανής, για τον απλούστατο μαθηματικό λόγο ότι πολύ περιορισμένο ποσοστό επισκεπτών της Χίου κατευθύνεται στην περιοχή κάθε χρόνο.
Να δείτε που τελικά μας πέρασε γρήγορα η επίδειξη στοργής για την Αμανή και τελικά δικαιώνονται όσοι προέβλεπαν ότι με το που ξεμυτίσει το πρώτο χορταράκι κανενός μας δεν θα καίγεται καρφί.
Αν μία στάλα ευσυνειδησίας υπάρχει στους επαγγελματίες του υπόλοιπου νησιού, τους επωφελούμενους από το … λίπασμα της στάχτης, τουλάχιστον ας υποδεικνύουν σε όσους πατήσουν το πόδι τους στο νησί ότι υπάρχει κι αυτή η γωνιά της Χίου, που εκτός από το ότι χρειάζεται τη στήριξη όλων μας, συνεχίζει να γοητεύει, όσο τραυματισμένη κι αν είναι.
